سطح کار یک جرثقیل بر اساس دفعات استفاده و وضعیت بار تقسیم می شود که پارامتر مهمی برای ارزیابی طراحی و انتخاب جرثقیل است. استاندارد ISO 4301-1 عموماً در سطح بین المللی برای تعریف سطح کار جرثقیل استفاده می شود که جرثقیل ها را به 8 سطح کاری تقسیم می کند:
| A1-A2 | سطح کار سبک | مناسب برای جرثقیل هایی با فرکانس استفاده کم و بارهای سبک، مانند کارگاه های تعمیر و نگهداری یا جرثقیل هایی که گهگاه استفاده می شوند. |
| A3-A4 | سطح کاری متوسط | مناسب برای جرثقیل هایی با فرکانس استفاده و بارهای متوسط، مانند جرثقیل در کارگاه های ماشینکاری یا خطوط مونتاژ. |
| A5-A6 | سطح کار سنگین | مناسب برای جرثقیل هایی با فرکانس استفاده و بارهای بالا، مانند جرثقیل در کارخانه های فولاد، بنادر یا صنایع تولیدی سنگین. |
| A7-A8 | سطح کار فوق العاده سنگین | مناسب برای جرثقیل هایی با فرکانس استفاده و بارهای بسیار بالا، مانند ریخته گری با کار مداوم یا جرثقیل در بنادر بزرگ. |
هر سطح کاری تعریف مربوط به خود را از وضعیت بار و فرکانس استفاده دارد. وضعیت بار معمولاً به بار سبک، بار متوسط، بار سنگین و بار اضافی سنگین تقسیم می شود، در حالی که دفعات استفاده نشان دهنده تعداد دفعاتی است که جرثقیل در یک بازه زمانی معین (معمولا یک سال) کار می کند.
هنگام انتخاب جرثقیل، درک سطح کار مورد نیاز بسیار مهم است زیرا به طور مستقیم بر طراحی جرثقیل، انتخاب مواد، استحکام ساختاری و الزامات تعمیر و نگهداری تأثیر می گذارد. انتخاب نادرست سطح کار ممکن است باعث شود جرثقیل زودتر از موعد آسیب ببیند یا نتواند نیازهای کاری را برآورده کند و در نتیجه کارایی و ایمنی تولید را تحت تأثیر قرار دهد.
